Kalbi Kırık Adamların Sanatı: Reddedilmekten Gelişime

Bazı erkekler kadınlarla tanışmayı sırf eğlenceli bir uğraş olduğu için öğrenmeye başlamıyor. Öncesinde cevapsız mesajlar, karşılıksız hoşlanmalar ve kendini yetersiz hissettiğin dönemler oluyor.

Benim başlangıcım da böyleydi.

Keyfimizden oyun öğrenmedik. Ben hayatımda çözemediğim bir problem olduğu için araştırmaya başladım.

Bu yüzden oyunu bazen “kalbi kırık adamların sanatı” olarak görüyorum. Burada oyun derken kadınları kandırmayı değil; tanışmayı, flört etmeyi ve bu süreçte kendi davranışlarını anlamayı kastediyorum.

Ancak kırılmış olmak, insanı kendiliğinden daha güçlü veya daha anlayışlı yapmıyor. O kırgınlıkla ne yaptığın önemli.

Başlangıçta istediğim şey bir sevgiliydi

Oyundan habersizken özgüveni düşük, duygularıyla baş etmekte zorlanan bir adamdım. Kadınlarla ilgili yaşadığım problemler beni rahatsız ediyordu ama nereden başlayacağımı bilmiyordum.

Aslında istediğim şey karmaşık değildi. Birlikte eğleneceğim, güleceğim ve zaman geçirmekten hoşlanacağım bir sevgili istiyordum.

Fakat bu basit istek, benim gözümde giderek ulaşılması zor bir şeye dönüşüyordu.

Sınıftan veya sosyal kulüplerden tanıdığım kızlarla konuşuyordum. Bazılarının numarasını veya Facebook hesabını alıyordum. Ama iletişimi çoğunlukla arkadaşça tutuyordum.

İlgimi belli edersem her şeyi bozacakmışım gibi düşünüyordum. Rahatsız etmekten, yanlış anlaşılmaktan ve reddedilmekten çekiniyordum.

Tanıdığım insan sayısı da sınırlıydı. Kendi çevremin dışına çıkıp yeni kadınlarla tanışmayı pek düşünemiyordum.

Cevapsız mesajı kendi değerimin cevabı sanıyordum

Hoşlandığım bir kıza mesaj atıyordum. Bazen cevap gelmiyor, bazen görüldüde kalıyor, bazen de başlayan konuşma kısa sürede bitiyordu.

Ben ise bunu olduğu yerde bırakamıyordum.

“Aynı ortamdayız, neden cevap vermiyor?”

“Yanlış bir şey mi söyledim?”

“Bende ne eksik?”

Bir mesajın cevabından çok daha fazlasını arıyordum. Beğenilmeyi, yeterli görülmeyi ve kendim hakkında iyi hissetmeyi bekliyordum.

Olmayınca da yalnızca o konuşma kötü gitmiş olmuyordu. Kendi gözümde ben de küçülüyordum.

İşte yorucu olan taraf buydu. Bir insanın ilgisini, kendime değer verebilmemin şartı haline getiriyordum.

Kırgınlığın yanında öfke de birikiyordu

O dönem yaşadığım ilgisizliği çok sert yorumluyordum. Soğukluk, umursamazlık ve zaman zaman küçümsenme hissi erkeklik gururuma dokunuyordu.

İstediğim yalnızca bir sevgiliydi. Buna rağmen sürekli aynı duvara çarpıyormuşum gibi hissediyordum.

Burada iki şeyi ayırmak gerekiyor.

Birisinin seni aşağılaması veya seninle dalga geçmesi gerçekten kötü bir davranıştır. Fakat seni istememesi, tek başına sana kötülük yaptığı anlamına gelmez.

Canın yanarken bu ayrımı yapmak zorlaşabiliyor. Reddedilmeyi saygısızlıkla, ilgisizliği düşmanlıkla aynı yere koyabiliyorsun.

Bütün kadınlara karşı öfke biriktirmek ise yaşadığın belirli deneyimleri anlamanı kolaylaştırmıyor. Yeni tanıştığın insanları da daha baştan aynı hikayenin içine yerleştirebiliyorsun.

Görünüş kaygısı her tepkiyi büyütebiliyor

Benim de dış görünüşümle ilgili kaygılarım vardı. Bir kızın olumsuz tepkisi, zaten kafamda dönen düşünceleri yeniden çalıştırıyordu.

“Demek ki mesele tipim.”

“Zaten bana neden baksın?”

Bazen insan neden reddedildiğini gerçekten bilmiyor. Ama kendisi hakkında en çok korktuğu açıklamayı hemen doğru kabul ediyor.

Görünüşün hiç etkisi olmadığını söylemiyorum. İnsanların tercihleri var. Fakat her sonucu tek bir özelliğe bağladığında, üzerinde çalışabileceğin diğer tarafları da göremeyebilirsin.

İletişimin, sosyal çevren, beklentilerin ve karşındaki kişiyle uyumun hakkında düşünmeyi bırakıp aynı hükmü tekrar edersin.

Sonunda daha tanışmadan kendini elersin.

Teknikler neden tek başına çözüm olmadı?

Araştırmaya başladığımda hazır cümleler, yöntemler ve çeşitli tekniklerle karşılaştım. Bir süre bunların üzerinde durdum.

Fakat söyleyeceğim sözü değiştirirken, o sözün arkasındaki beklentiyi aynı bırakabiliyordum.

Yine kadının beni onaylamasını bekliyordum. Yine bir şeyi yanlış yaparsam her şeyin biteceğini düşünüyordum. Yine karşılık bulamadığımda kendime yükleniyordum.

Bu durumda teknik, bazen sorunu çözmek yerine yeni bir denetim alanı açıyordu:

“Cümleyi doğru söyledim mi?”

“Zamanlamayı kaçırdım mı?”

“Yöntemi eksik mi uyguladım?”

İletişim becerisi öğrenmek faydalı olabilir. Fakat her şeyi kusursuz yaparak reddedilmeyi ortadan kaldırabileceğine inanırsan başka bir çıkmaza girersin.

Asıl değişim kendimle kurduğum ilişkideydi

Özgüveni, özsaygıyı, cesareti ve onay aramadan hareket etmeyi öğrenmek benim için zaman aldı.

Bir yazı okuyup ertesi sabah tamamen başka bir adama dönüşmedim.

Kendi davranışlarımı fark etmek, deneyim kazanmak ve bazı inançlarımı değiştirmek gerekti. Kadınların tepkisini kendi değerimin ölçüsü haline getirdiğim yerleri görmem önemliydi.

İçsel özgüven benim için burada anlam kazandı. Karşılık almadığımda da kendime hakaret etmeden durabilmek.

Kendini geliştirmekle kendinden nefret etmek aynı şey değildir. Eksiklerini görebilirsin. Ama onları düzeltmek için önce kendini değersiz ilan etmen gerekmiyor.

Yeni insanlarla tanışabilmek hareket alanı sağlar

Sınırlı bir çevrede tek bir kişiye bütün beklentini bağladığında, o kişinin kararı çok büyük bir meseleye dönüşebilir.

Yeni insanlarla tanışmayı öğrenmek, kendi çevrenin dışında da bir hayat olduğunu görmeni sağlayabilir.

Burada sürekli daha çok numara toplaman veya kendine bir kota koyman gerektiğini söylemiyorum. Birkaç kişinin ilgisizliğini bütün ihtimallerin sonu sanmamandan bahsediyorum.

Sosyal çevreni genişletebilir, yeni etkinliklere katılabilir ve uygun ortamlarda konuşma başlatabilirsin.

Karşılık varsa iletişim ilerler. Yoksa bırakırsın. Her tanışmayı bir zafer veya yenilgiye çevirmek zorunda değilsin.

Başarıyı yalnızca reddedilmemek olarak tanımlama

Kimsenin seni reddetmediği bir hayat hedeflersen, kendini ifade etmekten kaçınmaya başlayabilirsin.

İlgini saklarsın. Davet yapmazsın. Her şeyin kesinleşmesini beklersin.

Böylece reddedilme ihtimalini azaltırken tanışma ihtimalini de azaltırsın.

Sonuçtan bağımsız olmak burada önemlidir. Sonuç istediğin gibi olmadığında da kendi davranışına bakabilmek ve devam edebilmek.

Reddedilince mutlaka gülmen veya hiçbir şey hissetmemen gerekmiyor. Cevabı kabul etmen, karşı tarafı zorlamaman ve kendini tamamen gözden çıkarmaman yeterli bir başlangıçtır.

Kalbin kırıldı diye hayatını orada bırakma

Bir kadınla yaşadığın hayal kırıklığı bütün hayatını kaplamasın.

İşin, arkadaşların, sağlığın, merakların ve kendi başına kurduğun düzen de var. Bunları yalnızca bir ilişki geldiğinde değer kazanacak şeyler gibi görme.

Yeni bir ilişki güzel olabilir. Fakat geçmişteki bütün kırgınlıklarını çözme görevini de yeni tanıştığın birisine yükleme.

Benim bu hikayeden çıkardığım temel ders, kusursuz bir teknik bulmak değildi. Kendi hayatımda daha fazla sorumluluk almak ve bir kadının cevabını kendim hakkında son söz saymamaktı.

Kalbin kırılmış olabilir. Bundan sonra nasıl yaşayacağının tamamını o kırgınlığın belirlemesine izin verme.