Yeni Başlayanlarda Açılış Korkusu

Selam millet. Konumuz, kadınlarla tanışmaya yeni başlayanların yaşadığı açılış korkusu.

Biraz teorik bilgi araştırdın. Ne söyleyebileceğin hakkında fikrin var. Sonra hoşuna giden bir kadın gördün.

Ama o anda hazırladığın her şey kafandan uçuyor.

“Şimdi konuşsam mı?”

“Ya terslerse?”

“Etraftakiler ne düşünür?”

Sen bunları düşünürken fırsat geçiyor. Sonra eve gidince “Aslında gidip konuşabilirdim” diyorsun.

Bu yazıda özellikle o ilk adımın neden büyüdüğünü ve başlangıcı nasıl kolaylaştırabileceğini anlatacağım.

1. Belirsizlik: Nasıl Bir Tepki Alacağını Bilmiyorsun

Yeni başladığında tanışma anının nasıl ilerleyeceğini bilmiyorsun.

Bir film sahnesi gibi kafanda farklı ihtimaller oynuyor. Kadın gülebilir, cevap vermeyebilir veya konuşmak istemediğini söyleyebilir.

Henüz yaşanmamış bütün bu ihtimallere aynı anda hazırlanmaya çalışıyorsun. Sonra da basit bir merhaba, gözünde büyük bir olaya dönüşüyor.

Her cevabı önceden hazırlayamazsın. Ama kendi başlangıcını sadeleştirebilirsin.

Uygun bir ortamda:

“Merhaba, tanışmak istedim. Ben…”

demek yeterli bir başlangıç olabilir.

İlk cümlenin görevi, bütün konuşmayı tek başına kazanmak değil. Konuşma fırsatı oluşturmak.

Karşılık varsa devam edersin. Yoksa konuşmayı bitirirsin.

2. Çevrenin Tepkisi: Herkes Sana mı Bakacak?

Açılış korkusunda yalnızca kadının tepkisini düşünmüyorsun. Arkadaşların, çevredeki insanlar ve seni tanımayanlar da kafandaki seyirci grubuna katılıyor.

“Ya herkes görürse?”

Önce bulunduğun ortama bak. Gerçekten herkesin ortasında büyük bir gösteri mi yapacaksın, yoksa uygun bir anda kısa bir konuşma mı başlatacaksın?

Tanışmayı kendi gözünde büyüttüğünde insanların dikkatini de olduğundan büyük hayal edebilirsin.

Ama buradan “Kimse hiçbir zaman tepki vermez” sonucu da çıkmaz. Ortamı gözetmen gerekiyor.

Bir etkinlikte sohbet etmekle, aceleyle yürüyen birisinin yolunu kesmek aynı durum değil. Karşındaki kişinin alanını koru, geçişini engelleme ve konuşmak istemediğinde devam etme.

Başlangıcı uygun seçmek, seni gereksiz bir durumun içine sokmaktan da korur.

3. Reddedilmekten Çok, Kendin Hakkında Çıkaracağın Sonuçtan Korkuyor Olabilirsin

Bazı erkekler aslında tek bir olumsuz cevaptan daha büyük bir şey düşünüyor:

“Reddederse çekici olmadığım kesinleşecek.”

“Konuşamazsam bu işi yapamadığım ortaya çıkacak.”

Bu kadar büyük bir anlam yüklediğinde harekete geçmek zorlaşıyor.

Bir kişinin seninle tanışmak istememesi, bütün kişiliğini değerlendiren bir sonuç değildir. Seni tanımıyor olabilir, müsait olmayabilir veya ilgilenmeyebilir.

Bunların hangisi olduğunu her zaman öğrenemezsin.

Kendini korumak için hiç konuşmadığında ise aynı soru yerinde kalır. Karşılık alacağından emin olmayı beklersen tanışmaya başlayacağın anı sürekli ertelersin.

İlk hedefini küçült: Uygun bir durumda kendini anlaşılır biçimde tanıtmak.

İlk Adımı Daha Kolay Bir Yerden At

Uzun süredir yeni insanlarla konuşmuyorsan kendini bir anda en zor bulduğun duruma sokmak zorunda değilsin.

Önce katıldığın bir etkinlikte yanındaki kişiyle ortam hakkında konuşabilirsin. Bir arkadaş buluşmasında yeni gelen birisiyle tanışabilirsin. Ortak konunun olduğu kısa sohbetlere daha fazla katılabilirsin.

Burada insanları görev listene çevirmene gerek yok. Gerçekten konuşabileceğin bir durum olduğunda iletişime katıl.

Daha rahat yaptığın başlangıçlardan, daha zor bulduğun tanışmalara doğru ilerleyebilirsin. Her denemede aynı rahatlığı hissetmeyi bekleme.

Konuşmayı nasıl açacağına karar veremiyorsan doğrudan ve dolaylı yaklaşımın farkını inceleyebilirsin. Her yerde aynı girişe mecbur değilsin.

Konuşmayı Bitirmeyi de Bil

Bazı erkekler yalnızca ilk cümleyi düşünüyor. Konuşma ilerlemezse ne yapacağını bilmediği için başlangıcı da büyütüyor.

Oysa kısa bir çıkışın olabilir:

“Tamam, iyi günler.”

Karşı taraf konuşmak istemiyorsa söylersin ve devam edersin. Neden istemediğini açıklamasını beklemen veya başka bir cümleyle yeniden denemen gerekmez.

Güzel ilerleyen bir konuşma da kısa kalabilir. Zamanınız yoksa vedalaşırsınız. Her tanışmadan numara çıkarmak zorunda değilsin.

Başlangıcın yanında bitişi de basitleştirdiğinde kafandaki olay biraz daha anlaşılır hâle gelir.

Denemeden Sonra Kendine Nasıl Bakacaksın?

Sadece “Oldu mu, olmadı mı?” diye bakma.

Şunları düşün:

• Konuşmak için uygun bir an seçtim mi?
• Söylediğim şey anlaşılır mıydı?
• Karşı tarafın cevabını dinledim mi?
• Konuşma isteğine göre devam edip durabildim mi?

Bir sonraki denemende geliştireceğin tek bir şey bul.

Her konuşmadan sonra kendini yargılaman gerekmiyor. Yeni bir beceri öğrenirken acemilik yaşayabilirsin.

Açılış korkusunu aşmayı da bir gecelik sınava çevirme. Genel korkularla baş etme konusunu Korkularla Baş Etmek yazısında ayrıca anlatıyorum.

Buradaki ilk işin daha basit: Uygun ortamı seç, başlangıcını sade tut ve karşı tarafın cevabına alan bırak.

Kusursuz konuşmaya hazırlanırken hiç konuşmamayı alışkanlık hâline getirme.