Kendinizi Nasıl İfade Ediyorsunuz?

Merhaba dostlar. Konumuz başlıktan da anlaşılacağı gibi kendimizi nasıl ifade ettiğimizle ilgili.

Aşkım Kapışmak’ın katıldığım bir seminerinde anlattığı şeylerden biri aklımda kalmıştı. İnsanların güç göstergelerinin zamanla değiştiğinden bahsediyordu. Anlatmak istediği noktayı ben şöyle özetliyorum: Sahip oldukların kadar kendini ve yaptığın işi nasıl anlattığın da önemli.

Bir ürünün olabilir ama tanıtamıyorsan insanlar ondan haberdar olmaz. Bir konuda bilgili olabilirsin ama iki cümleyi bir araya getiremiyorsan bildiğini aktaramazsın. Söyleyecek sözün olabilir ama sürekli geri adım atıyorsan insanlar ne düşündüğünü anlayamaz.

O yüzden iletişim deyip geçmeyin. Kendinizi ifade etme şekliniz, insanlarla kurduğunuz ilişkilerin önemli bir parçası.

Karizmatik Bulduğun Adam Nasıl Tepki Veriyor?

Hepimizin televizyonda, gerçek hayatta veya herhangi bir yerde gördüğü bir rol modeli olmuştur. Bizim kuşakta Beyblade’deki Kai bile bunlardan biriydi mesela.

Mutlaka bakıp “Ulan şu herifteki karizma bizde olsa…” dediğiniz olmuştur.

Peki dikkat ettiğiniz şey sadece tipi mi?

Konuşmasına, susmasına ve olaylara verdiği tepkilere biraz daha dikkat edin. Hayranlık duyduğunuz adamların bazılarında güçlü bir ifade biçimi görürsünüz. Her şeye atlamazlar. Her söze açıklama yapmazlar. Birisi kendilerine takıldığında hemen paniğe kapılmazlar.

Olaylara en fazla gerektiği kadar tepki ver.

Bunu hiç gülmemek veya duygusuz görünmek şeklinde anlamayın. Mesele, tepkinizin size ait olması. Ortam sizi kabul etsin diye otomatik olarak verdiğiniz bir karşılık olmaması.

Her Şeye Gülüyorsan Tepkinin Anlamı Kaybolur

Çevrenizde her şeye gülen birisi mutlaka vardır. Espri komik olsa da güler, olmasa da güler. Kendisine rahatsız olduğu bir şey söylendiğinde bile gülmeye devam eder.

Sonra bir noktada “Beni neden ciddiye almıyorlar?” diye düşünür.

Bak kardeşim, komik bir şeye gülmenin sorunu yok. İçinden geldiği gibi kahkaha atarsın. Ama sırf sessizlik olmasın veya karşıdaki kişi seni sevsin diye her söylenene gülüyorsan başka bir şey yapıyorsun.

Karşındaki senin gerçekten neyi komik bulduğunu ayırt edemiyor. Rahatsız olduğunda bile güldüğün için sınırını da anlayamayabilir.

Benim “zaten” konumu dediğim şey burada başlıyor.

“Nasıl olsa güler.”

“Nasıl olsa kabul eder.”

“Nasıl olsa bir şey demez.”

Her durumda aynı tepkiyi veriyorsan, tepkinin arkasındaki tercihi göstermiyorsun.

Komik bulmadığın bir şeye zorla gülmek zorunda değilsin. Hafifçe gülümsersin, cevap verirsin veya başka bir konuya geçersin. Bunun için surat asmana da gerek yok.

Kendini İfade Etmek Sürekli Açıklama Yapmak Değil

Aynı kontrolsüzlük, gereksiz açıklamalarda da ortaya çıkıyor.

Bir arkadaşın dışarı çağırıyor, gitmek istemiyorsun. “Bugün gelmeyeceğim” diyebilirsin. Ama onun yerine beş dakikalık savunma yapıyorsun.

Bir fikrini söylüyorsun. Daha kimse karşılık vermeden “Yanlış anlamayın, aslında öyle demek istemedim” diye geri çekiliyorsun.

Bir espri yapıyorsun. Beklediğin tepki gelmeyince esprinin neden komik olduğunu anlatıyorsun.

Böyle yaptığında anlatmak istediğin şey, açıklamaların arasında kayboluyor.

Önce ne söylemek istediğini bil. Sonra onu söyle. Gerçekten açıklama gerekiyorsa açıklarsın. Fakat her cümlenin arkasına kendini koruyacak başka bir cümle ekleme.

Mesela:

“Bilmiyorum ama belki şöyle yapsak, tabii size de uyarsa…”

yerine:

“Ben önce şunu yapmamızı öneriyorum.”

diyebilirsin.

İnsanlar katılmayabilir. Bir öneri sunmuş olman, herkesin onayını almak zorunda olduğun anlamına gelmez.

Tepkini Azaltacağım Diye Donuk Bir Adam Olma

Bu konunun diğer ucunda da kasıntılık var.

Adam karizmatik görüneceğim diye gülmüyor, soru sormuyor, hiçbir şeye ilgi göstermiyor. Sohbetin içinde oturup insanların kendisini merak etmesini bekliyor.

Bu da benim anlattığım şey değil.

İlginç bir şey duyduğunda ilgilen. Komik bir şey olduğunda gül. Katılmadığın bir fikir varsa söyle. Sadece bunları yaparken kendini kaybetme.

Birisi sana takıldığında hemen öfkelenmek zorunda değilsin. Her şakayı saygısızlık ilan etmene gerek yok. Fakat gerçekten rahatsız olduğunda da gülerek geçiştirmek zorunda değilsin.

“Bu şaka bana komik gelmedi” diyebilirsin. Kısa ve net.

Ne bağırman gerekiyor ne de konuşmanın geri kalanında surat asman. Söyleyeceğini söyleyip tavrını koruyabilmen önemli.

Günlük Konuşmalarında Neye Dikkat Edeceksin?

Bir sonraki sohbette kendini sürekli denetleyip robot gibi konuşma. Sonrasında birkaç davranışını düşünmen yeterli:

Gerçekten komik bulduğum için mi güldüm, yoksa ortamdan kopmamak için mi?

Fikrimi söyledim mi, yoksa karşımdakinin cevabına göre hemen değiştirdim mi?

Anlaşılmak için mi açıklama yaptım, yoksa herkes beni onaylasın diye mi?

Rahatsız olduğum bir yerde bunu belli ettim mi?

Bunlardan birisi sende sık tekrarlanıyorsa önce ona dikkat et. Aynı anda sesini, duruşunu, bakışını ve bütün kelimelerini değiştirmeye çalışma.

Kendini ifade edebilmek, çevrendeki herkesi etkileyecek cümleler kurmak değildir. Ne düşündüğünü, ne istediğini ve neye nasıl karşılık verdiğini anlaşılır hâle getirmektir.

Her şeye gereğinden fazla tepki verirsen neye gerçekten önem verdiğin kaybolur. Hiçbir şeye tepki vermezsen de iletişimin dışında kalırsın.

Kendi tepkini kendin seç. İnsanların seni kabul etmesi için her söze gülmek, her fikre katılmak ve her kararını savunmak zorunda değilsin.